· 

Instabiliteit in onze wereld

Tegenwoordig lijkt het nieuws op televisie altijd hetzelfde te tonen: betogingen, klimaatverandering, problemen tussen landen... achteruitgang in het algemeen. Ik moet zeggen dat het nieuws me allesbehalve blij maakt. Het zijn onrustige tijden.

 

Eerst en vooral is er de onzekere situatie op vlak van klimaat. We weten allemaal dat er iets moet gedaan worden om de opwarming van de aarde een halt toe te roepen maar niemand weet hoe dit concreet bereikt kan worden.

Dan zijn er de talrijke protesten in verschillende landen. Om te beginnen het klimaatprotest in eigen land maar daarbuiten ook het protest in meerdere landen door de gele hesjes, het op straat komen in Venezuela over de presidentskwestie en talloze andere betogingen verspreid over de hele wereld die vaak gepaard gaan met het stichten van brand, vernieling en autoriteiten die traangas en waterkanonnen inzetten. Het zijn beelden die vaak op het nieuws te zien zijn en wanneer we iets vaak terugzien wordt het op de lange duur als normaal beschouwd. Toch mogen we niet vergeten dat dit helemaal niet normaal is! In een vreedzame samenleving zou dit niet mogen gebeuren. Mijn conclusie is dan ook dat we niet in vrede leven (maar daarover dadelijk meer).

Ook armoede is er vandaag meer dan het geval zou mogen zijn. In een kapitalistische wereld is het erg dat er nog steeds mensen worden uitgesloten en de kloof tussen arm en rijk zo groot is. Hierdoor heerst er ontevredenheid en komen mensen op straat of raken ze geïsoleerd.

 

Andere factoren van deze onrustige wereld zijn de conflicten tussen landen. Zo is er de recente stopzetting van het INF-raketverdrag door de Verenigde Staten en Rusland en de handelsoorlog tussen de VS en China die af en toe eens opflakkert en daarna weer even dooit. Bovendien is er de Brexit die voor niets dan discussies heeft gezorgd tot nu toe. Een machtig land dat een internationale unie verlaat, is naar mijn mening geen goed teken. Unies zouden juist moeten verenigen en landen niet verder uit elkaar mogen drijven zoals dat vandaag het geval is.

Ook zijn er in enkele landen beschuldigingen over het manipuleren van verkiezingen of leiders die verkiezingen weigeren te houden waardoor de democratie niet gerespecteerd wordt. In de VS zou Facebook dan weer gebruikt zijn om de vorige presidentsverkiezingen te beïnvloeden. 

Als voorlaatste punt is er de haat die vandaag diep in onze samenleving ingeworteld zit. We lijken een onvermogen te hebben samen te leven met andere geloven, culturen en kleuren maar ook met andere welvaartsklassen, mensen die andere levenskeuzes maken of een andere geaardheid hebben met uitsluiting tot gevolg. Velen koesteren afschuw tegen het onbekende of iets anders dan het traditionele. Het is menselijk om bang te zijn voor verandering maar dat is geen excuus om mensen uit te sluiten. Uitsluiting leidt alleen maar tot isolatie zoals eerder vermeld. Wanneer mensen geïsoleerd zijn, wordt het al snel een 'wij/zij-verhaal' waardoor conflicten verder groeien en soms zelfs escaleren.

 

Afsluiten doe ik met angst. De angst voor het onbekende maar ook de angst voor terrorisme. Angst kan een samenleving verwoesten aangezien men niet meer doet wat men graag doet, puur omdat men niet meer durft omdat er ‘iets’ kan gebeuren. Ik denk dat het belangrijk is dat wat er ook gebeurt, we ons niet laten leiden door angst bij alles wat we doen. We moeten ons over die angst heen zetten anders winnen de angstzaaiers. Vaak zetten we angst om in haat, maar dat is het laatste waar de wereld nog meer van nodig heeft aangezien we op die manier vastzitten in een vicieuze cirkel. Je kan haat niet bestrijden met nog meer haat. 

 

Conclusie:
Het lijkt wel alsof alle factoren die nodig zijn voor een oorlog aanwezig zijn. Al de vermelde puntjes zijn natuurlijk ook sterk met elkaar verweven. Soms is het ene punt het gevolg van het andere. Zo kunnen protesten het gevolg zijn van armoede of uitsluiting. Mensen die het dan niet eens zijn met dat ene standpunt kunnen een tegenbetoging gaan houden met haat als drijfveer. Soms kan het zo erg zijn dat internationale organisaties zich gaan mengen en daardoor kunnen dan weer conflicten tussen landen ontstaan.


Ik weet dat ik het niet rooskleurig zie en sommigen zullen mij misschien pessimistisch noemen, maar ik vind mezelf eerder realistisch. Ik leef niet op een roze wolk, ik maak me - naar mijn mening terecht - zorgen over de wereld. Zeker als je weet dat de wereldoorlogen ook begonnen zijn met gelijkaardige factoren, vrees ik voor de toekomst. Natuurlijk ging het toen deels over andere onderwerpen maar het principe blijft hetzelfde. Onzekerheid en ontevredenheid zijn heel krachtige ingrediënten voor spanningen die kunnen leiden tot zwaardere conflicten. Ik hoop dat zowel de bevolking als de wereldleiders slim genoeg zijn om het niet zo ver te laten komen en te leren uit de fouten van het verleden. 

Reactie schrijven

Commentaren: 3
  • #1

    gilbert leemans (woensdag, 06 februari 2019 06:36)

    helemaal mee akkoord nikita.goede uitleg.

  • #2

    Katja (woensdag, 06 februari 2019 06:41)

    Inderdaad een duidelijke weergave van de spijtige realiteit. En met realistisch zijn is niets verkeerd maar probeer toch ook te genieten van de kleine leuke dingen in het leven �

  • #3

    Cindy leemans (woensdag, 06 februari 2019 13:25)

    Weer vlot geschreven Nikita ��